De toestand in Siem Reap: Heet en veel Belgen!

Jawel, terwijl het in Belgie waarschijnlijk nog altijd tussen de 10 en de 20 graden celsius zal hangen is hier al een tijdje het hete seizoen aangebroken. We hebben sinds enkele weken een thermometer, ik was toch wel benieuwd geworden hoe warm het nu effectief was bij ons. En ik kan u zeggen, ne thermometer, da snappen ze hier niet dat ge da nodig hebt. Warm is warm en wat hebt ge eraan om te weten hoe warm. Soit, dat wou dus zeggen dat ik zeer lang heb zitten zoeken. Eerst stuurden ze me langs enkele apothekers, tot ik uitgelegd kreeg dat ik geen koortsthermometer moest hebben, maar een echte. 

Na nog allerlei winkels, supermarkten,... dan toch eentje gevonden in de plaatselijke electrozaak. Het is dan ook een volledig weerstation met vochtigheidsmeter,...

Om het kort te maken, de laatste week is het bij ons overdag dus gemiddeld 38 graden in huis, om s nachts af te koelen tot 32 graden.

Zelfs de Cambodianen zijn het erover eens dat dit toch wel behoorlijk warm is. 

En vlak voor die hittegolf hebben we nog eens bezoek gehad uit Belgie.

Buffie en G'kes zijn namelijk langs geweest. Ze hebben het hier -denk ik- goed gehad. Het was nogal druk voor Nadia toen, dus alles was raprap. Maar t was plezant om nog es volk uit Grimbergen te zien. We hebben toerkes met de moto gemaakt, pinten gedronken, ze zijn de tempels gaan doen en we hebben nog pinten gedronken op ons terras. Een avond zelfs met het onverwacht tegen het lijf gelopen gezelschap van Alain Grootaers, Jakobien en dochter Julia, die nu al een half jaar Azie rond trekken. 

Buffie en zijn madam moesten echter nog naar Noord Thailand op olifanten safari, dus na drie dagen was het alweer afscheid nemen.

Hierbij al wat foto's en hopelijk binnenkort wat meer tijd  om een langer verslag te maken.

Stef

Phu Quoc- De gestolen parel van de Cambodiaanse eilandenkroon!

Na Hoi An was het dus de bedoeling dat we richting Hanoi gingen trekken , alleen, aangezien het in Hoi An al zo koud was en Hanoi nog veel meer noordelijker en dus kouder ligt, bleek dat al snel geen goed idee. We zouden zuidelijk trekken, naar de warmte zoals we die gewoon zijn. En dus werd het Ho Chi Minh city voor de hoognodige kappersbeurt en het shoppen en daarna naar Phu Quoc een eiland bijna voor de Cambodiaanse kust en lang geleden ook deel van Cambodia, maar nu niet meer. Dit is een behoorlijk groot eiland dat nu pas ontdekt wordt door het toerisme en dus nog zeer ongerept en puur is. Alleen zal het niet lang meer duren, de grote mega resorts zijn gepland en uitgetekend.

We zijn er een viertal dagen gebleven, zijn het eiland rondgereden met de brommer, hebben kokosnoten gedronken bij een vissersfamilie in een zeer afgelegen hoek van het eiland en verder hebben we wat gerust en gezond. Dus we kunnnen er weer tegen ;-)

(De foto's)

Allemaal beestjes.

Tijdens onze tien dagen Vietnam zijn we ook nog enkele modellen van de plaatselijke fauna tegen het lijf gelopen die we u ook niet willen onthouden.

(De foto's)

Vietnam has style.

In tegenstelling tot Cambodia -dat we wel mooier vinden, zo neo chauvinistisch zijn we al wel- hebben ze in Vietnam echter wel nog wat oude brommer modellen rondrijden. Door hun jarenlange beperking tot een maximum cylinder-inhoud van 175cc zijn ze niet echt indrukwekkend te noemen qua prestaties, maar stijl hebben ze wel. De Minsk moet je hier niet zoeken, die gebruiken ze enkel in het hoge Noorden van Vietnam. Wel terug te vinden hier zijn de honda cb50 (met een nauwelijks zichtbare motor, zo klein is ie), de honda Supercub (legendarisch scootermodel dat het meest verkochte Honda model is ooit) in allerlei cc's en dan nog wat andere zeldzame 125 cc modellen. Kijk en geniet.
(alle foto's)

Toon en Ha trouwen in Hoi An

Shit, net half uur aan tekst geschreven en alles kwijt. Dan maar opnieuw beginnen.
(Trouwens: voor alle foto's, klik hier)



We zijn dus een kleine 10 dagen naar Vietnam geweest en de aanleiding was het vriendenfeest voor de trouw van Toon (Nadia's VVOB collega in Vietnam) en Ha. Het feest had plaats op Cham Eiland (waarschijnlijk nog bekend en berucht bij een aantal P-medewerkers en de badpakkenmeisjes van 2007;-). En ook dit keer wou het weer niet helemaal mee, het was vrij koud, zeker voor de Cambodjaanse expat-delegatie die geen temperaturen onder de dertig graden meer aankan en er stond nogal wat wind. Dat dit vooral een probleem was op de boot ernaartoe was duidelijk af te lezen op de groen en gele gezichten van meer dan de helft van de opvarenden. Gelukkig was er daarna eten voorzien, zodat de magen terug gevuld konden worden. Het was een zeer leuk weekend, met strandactiviteiten, een leuk dansfeestje op het strand met dj's Jan en Carlos en daarna slapen in tenten op het strand.
Sommigen vonden het zelfs nodig om bij 15° toch nog een avondduik te nemen.

Waarde vriend F.

Jawel, deze Belg is gespot in Siem Reap. Er zijn veel pinten gedronken en veel gezeverd en zo kennen we hem natuurlijk. Ondertussen is hij alweer naar Thailand vertrokken en is hij daar op 'zijne zak' gegaan met den brommer. Gelukkig is het daar met de gezondheidszorg minder erg gesteld dan hier, maar toch. Dus komt hij binnenkort hier nog effe terug om zijn wonden te likken.

Celebrating differences SIEM REAP

Jawel,er was nog eens iets te doen in Siem Reap en we erbij en niet in Phnom Penh, noch Bangkok noch enig ander oord waar we af en toe gaan om uit te blazen of culturele impulsen te zoeken die hier niet bestaan.

Maar zo dus niet vorig weekend, het was hier namelijk groot feest. Met grote dank aan zowel Diego Muro-mijn Spaans mortormaatje en ook HI vrijwilliger- en daarna Carla Chabert die opeenvolgendhard gewerkt hebben aan de voorbereiding en organisatievan het Siem Reap gedeelte van dit festival door "disabled and able-bodied artists from across Asia who come together in Cambodia to present an arts festival featuring performance, film, music and visual arts with a SPOTLIGHT on the abilities of all people." Natuurlijk waren er nog vele mensen bij betrokken die bedankt mogen en moeten worden, maar aangezien ik niet al hun namen ken, houd ik het maar bij deze twee.

Soit, het was zeer indrukwekkend, echt waar en naast het feit dat het voor het publiek een fantastische avond was, zag je aan de spanning en later de ontspanning, de blijdschap en de trots van alle deelnemers dat dit echt wel veel betekent voor hen.

Maar aangezien jullie in Belgie er niet bij konden zijn, hier mijn fotoverslagje!

Voor extra foto's, klik hier! Voor meer info, klik hier ;-)

jsents en de dingen

Vooraleer je deze post leest best eerst even naar beneden scrollen, want Nadia heeft gisteren ook al gepost ( we zijn weer in gang geschoten;-)

Maar deze wou ik jullie niet onthouden, al was het maar om ook es de aandacht te vestigen op zijn -vaak bijzonder grappige- blog en om hem nog maar eens te feliciteren met zijn pasgeboren dochter Falke.

En aangezien er ook bij onze vrienden in Grimbergen, Limburg en Antwerpen wat jonge of toekomstige ouders zitten, zijn deze tips altijd handig (voor meer, klik op de link)

My Life, a farmer, a teacher...

Ons filmpje staat op YouTube ! Afin niet van 'ons' in de zin van 'Nadia en Stef' maar van de projectmedewerkers en teacher trainers hier op school! De moeite! Met een dikke merci aan Johan om ons te helpen met het filmpje te maken en het op YouTube te zetten!!

Klik hier of op de foto voor de link!

Beng Melea en zo..

Voordat jullie weer veel te snel door de blog sjezen: als je op de foto's hieronder klikt krijg je meer foto's!!

Een luie zondag en eindelijk eens tijd gehad om de laatste foto's van mijn nieuw kodakje te halen voor jullie... En jullie zitten zeker weer te wachten op spannende verhalen... Maar neen hier wordt de laatste tijd amper iets anders gedaan dan gewerkt. Stef heeft vorige week de bijna laaste hand gelegd aan het infocentrum van Handicap en het ziet er mooi uit!! Foto's op komst!

We zijn eindelijk nog eens een tempel gaan bezoeken, Beng Melea - een jungle temple bijna zo mooi als Ta Phrom, maar eigenlijk nog mooier omdat we daar zo goed als de enige toeristen waren... see the pics; Angelina Jolie zou jaloers zijn...

Ahja we hebben nog een klein verjaardagsfeestje gehad... en de pics nog niet laten zien, die vind je hier.

Over feesten gesproken, afgelopen vrijdag en gisteren was het big party in mijn school. Er was een bende Thaise studenten (in kader van een cultureel uitwisselingsproject....), vrijdag ging het er wat formeler aan toe, een heuse verkleedshow, alle studentjes hadden serieus hun best gedaan om hun beste danske in te oefenen. En gisteren was het helamaal top, de directeur van de school, Mister Ora organiseerde een fuif! Op zijn cambodiaans uiteraard, en dat van half 7 tot 8. Als dat niet decedent is! En de buitenlanders die op school werken, kwamen er ook niet onderuit... Stef had de taak om foto's te nemen, op zich genomen om te ontkomen aan de verlplichte dansvloer activiteiten... En dan nog zijn de meeste foto's mislukt: maar een filmpje zegt natuurlijk veel meer dan 100 foto's. Maar toch wat PICS zijn HIER terug te vinden.

Sinds gisteren hebben we weeral een nieuw huisdier, ons zwarte kat heeft afgedaan; haar kans verkeken, na haar maanden te verwennen is ze nog steeds niet lief, geen waardige Mouche vervangster dus ... Nu dus die van Veerle (ze kon die niet meenemen naar Phnom Penh) gisteren gaan halen. Dat beest natuurlijk het trauma van haar leven opgedaan door vanachter op de brommer te zitten... Ondertussen heeft ze ons toch al graag, ze is al veel meer op haar gemak na ene dag dan die zwarte van de buren na 3 maand... Zo op haar gemak dat ze al durft stunten op de ballustrade van ons terras. Afin, genoeg kattenverhalen (ziedewel dat hier niks gebeurt? ;-)

Hier nog een paar fotokes van Kanpot en de boottocht (stef vond ze precies niet schoon genoeg; maar ik ben trots op mijn eigen creaties met mijn nieuw toestelleke van de familie Bettens en Reynders.

lieve groetjes

Nadia