Toon en Ha trouwen in Hoi An

Shit, net half uur aan tekst geschreven en alles kwijt. Dan maar opnieuw beginnen.
(Trouwens: voor alle foto's, klik hier)



We zijn dus een kleine 10 dagen naar Vietnam geweest en de aanleiding was het vriendenfeest voor de trouw van Toon (Nadia's VVOB collega in Vietnam) en Ha. Het feest had plaats op Cham Eiland (waarschijnlijk nog bekend en berucht bij een aantal P-medewerkers en de badpakkenmeisjes van 2007;-). En ook dit keer wou het weer niet helemaal mee, het was vrij koud, zeker voor de Cambodjaanse expat-delegatie die geen temperaturen onder de dertig graden meer aankan en er stond nogal wat wind. Dat dit vooral een probleem was op de boot ernaartoe was duidelijk af te lezen op de groen en gele gezichten van meer dan de helft van de opvarenden. Gelukkig was er daarna eten voorzien, zodat de magen terug gevuld konden worden. Het was een zeer leuk weekend, met strandactiviteiten, een leuk dansfeestje op het strand met dj's Jan en Carlos en daarna slapen in tenten op het strand.
Sommigen vonden het zelfs nodig om bij 15° toch nog een avondduik te nemen.

Waarde vriend F.

Jawel, deze Belg is gespot in Siem Reap. Er zijn veel pinten gedronken en veel gezeverd en zo kennen we hem natuurlijk. Ondertussen is hij alweer naar Thailand vertrokken en is hij daar op 'zijne zak' gegaan met den brommer. Gelukkig is het daar met de gezondheidszorg minder erg gesteld dan hier, maar toch. Dus komt hij binnenkort hier nog effe terug om zijn wonden te likken.

Celebrating differences SIEM REAP

Jawel,er was nog eens iets te doen in Siem Reap en we erbij en niet in Phnom Penh, noch Bangkok noch enig ander oord waar we af en toe gaan om uit te blazen of culturele impulsen te zoeken die hier niet bestaan.

Maar zo dus niet vorig weekend, het was hier namelijk groot feest. Met grote dank aan zowel Diego Muro-mijn Spaans mortormaatje en ook HI vrijwilliger- en daarna Carla Chabert die opeenvolgendhard gewerkt hebben aan de voorbereiding en organisatievan het Siem Reap gedeelte van dit festival door "disabled and able-bodied artists from across Asia who come together in Cambodia to present an arts festival featuring performance, film, music and visual arts with a SPOTLIGHT on the abilities of all people." Natuurlijk waren er nog vele mensen bij betrokken die bedankt mogen en moeten worden, maar aangezien ik niet al hun namen ken, houd ik het maar bij deze twee.

Soit, het was zeer indrukwekkend, echt waar en naast het feit dat het voor het publiek een fantastische avond was, zag je aan de spanning en later de ontspanning, de blijdschap en de trots van alle deelnemers dat dit echt wel veel betekent voor hen.

Maar aangezien jullie in Belgie er niet bij konden zijn, hier mijn fotoverslagje!

Voor extra foto's, klik hier! Voor meer info, klik hier ;-)

jsents en de dingen

Vooraleer je deze post leest best eerst even naar beneden scrollen, want Nadia heeft gisteren ook al gepost ( we zijn weer in gang geschoten;-)

Maar deze wou ik jullie niet onthouden, al was het maar om ook es de aandacht te vestigen op zijn -vaak bijzonder grappige- blog en om hem nog maar eens te feliciteren met zijn pasgeboren dochter Falke.

En aangezien er ook bij onze vrienden in Grimbergen, Limburg en Antwerpen wat jonge of toekomstige ouders zitten, zijn deze tips altijd handig (voor meer, klik op de link)

My Life, a farmer, a teacher...

Ons filmpje staat op YouTube ! Afin niet van 'ons' in de zin van 'Nadia en Stef' maar van de projectmedewerkers en teacher trainers hier op school! De moeite! Met een dikke merci aan Johan om ons te helpen met het filmpje te maken en het op YouTube te zetten!!

Klik hier of op de foto voor de link!

Beng Melea en zo..

Voordat jullie weer veel te snel door de blog sjezen: als je op de foto's hieronder klikt krijg je meer foto's!!

Een luie zondag en eindelijk eens tijd gehad om de laatste foto's van mijn nieuw kodakje te halen voor jullie... En jullie zitten zeker weer te wachten op spannende verhalen... Maar neen hier wordt de laatste tijd amper iets anders gedaan dan gewerkt. Stef heeft vorige week de bijna laaste hand gelegd aan het infocentrum van Handicap en het ziet er mooi uit!! Foto's op komst!

We zijn eindelijk nog eens een tempel gaan bezoeken, Beng Melea - een jungle temple bijna zo mooi als Ta Phrom, maar eigenlijk nog mooier omdat we daar zo goed als de enige toeristen waren... see the pics; Angelina Jolie zou jaloers zijn...

Ahja we hebben nog een klein verjaardagsfeestje gehad... en de pics nog niet laten zien, die vind je hier.

Over feesten gesproken, afgelopen vrijdag en gisteren was het big party in mijn school. Er was een bende Thaise studenten (in kader van een cultureel uitwisselingsproject....), vrijdag ging het er wat formeler aan toe, een heuse verkleedshow, alle studentjes hadden serieus hun best gedaan om hun beste danske in te oefenen. En gisteren was het helamaal top, de directeur van de school, Mister Ora organiseerde een fuif! Op zijn cambodiaans uiteraard, en dat van half 7 tot 8. Als dat niet decedent is! En de buitenlanders die op school werken, kwamen er ook niet onderuit... Stef had de taak om foto's te nemen, op zich genomen om te ontkomen aan de verlplichte dansvloer activiteiten... En dan nog zijn de meeste foto's mislukt: maar een filmpje zegt natuurlijk veel meer dan 100 foto's. Maar toch wat PICS zijn HIER terug te vinden.

Sinds gisteren hebben we weeral een nieuw huisdier, ons zwarte kat heeft afgedaan; haar kans verkeken, na haar maanden te verwennen is ze nog steeds niet lief, geen waardige Mouche vervangster dus ... Nu dus die van Veerle (ze kon die niet meenemen naar Phnom Penh) gisteren gaan halen. Dat beest natuurlijk het trauma van haar leven opgedaan door vanachter op de brommer te zitten... Ondertussen heeft ze ons toch al graag, ze is al veel meer op haar gemak na ene dag dan die zwarte van de buren na 3 maand... Zo op haar gemak dat ze al durft stunten op de ballustrade van ons terras. Afin, genoeg kattenverhalen (ziedewel dat hier niks gebeurt? ;-)

Hier nog een paar fotokes van Kanpot en de boottocht (stef vond ze precies niet schoon genoeg; maar ik ben trots op mijn eigen creaties met mijn nieuw toestelleke van de familie Bettens en Reynders.

lieve groetjes

Nadia

We zijn er nog steeds!

Met het schaamrood tot in de topjes van ons bruingebrande tenen (t is een zeer schoon combinatie...) beginnen we dan eindelijk nog eens aan een postje...


Toen stef aan het trippen was (en neen, niet van Happy Pizza's) zat ik te bevriezen in Belgie, maar ik vermoed dat er niet al te veel behoefte is om daar pics van te zien..


Afin ondertussen is er week heel wat gebeurd (veel gewerkt UITERAARD) maar ook wel wat op stap geweest... Eerst en vooral naar Phom Penh om afscheid te nemen van collega Lars die naar Thailand vertrok om daar te werken, en ons Veerle te verwelkomen in PP die ons verlaten heeft omdat ze de hoofdstad veel toffer vindt...



Na Phnom Penh met een taxi naar Koh Chang, afin toch naar de grens met Thailand via 5 veerboten maar een goeie weg We vonden wel dat we na een half jaartje hard trawakken wel effe mochten gaan chillen op een eiland, en als dan zelfs bleek dat het veel dichterbij ons thuis is dan we dachten, zeker voor herhaling vatbaar... Veel straffe verhalen van op Koh Chang hebben we niet, veel meer dan zee, zand, bergen, goed eten en drinken is er dan ook niet. Alhoewel, geheel toevallig zaten er nog oude bekenden die we ons vanuit een ver verleden nog in Belgie herinneren, maar een iets dichter verleden van in Cambodja....





Klik op W en M voor meer Pics van Koh Chang









En dan natuurlijk, finally, ons Nele op bezoek... Nieuwjaar gevierd in Siem Reap, een weekske in onze home resort gechilld (afin Nele dan toch) en dan samen naar Kampot en Kep getrokken. Want we moesten de legendarisch Bokor Mountain toch, na onze mislukking van 2006, opnieuw geprobeerd hebben. Deze keer ik met ons Nele in de Pick up, Stef alleen met de bike. Want de Bokor achter op de dirtbike, da's goed voor ene keer, afin voor een halve ook al... In ieder geval, net op het juiste moment beslist om te gaan, want binnen 2 weken (ongeveer nu dus) sluiten ze alles af om er een 2vaksbaan aan te leggen, en daarna 2 luxe resorts, een nieuw casino en een dorp voor 5000 mensen te bouwen...














Klik op de foto's voor meer prentjes!


Na Bokor nog een dagske gaan chillen in Kep aan de kust. En er is nog steeds geen Bountystrand, maar daar komt binnenkort ook verandering in. Lang leve de goeie ideeen van buitenlandse investeerders. Nog even na-watertanden: crab with Kampot pepper, verse seefood recht uit de zee met lekkere kruiden, op het strand... Dat is Kep.

Vorige zaterdag nog een verjaardagsparty deel 2 gedaan samen met Carla, maar helaas een beetje in mineur. Want ook vanuit Cambodja af en toe slecht nieuws... Sakan, onze Monk - afin ex-Monk want hij is een maand geleden uit het klooster getreden, en Khmer teacher is zaterdag plots gestorven. Jonge gast, 26 jaar, neergevallen met wat hoofdpijn en 2 uur later dood... Het is moeilijk te geloven. Hij leek net zo gelukkig, hij ging zelfs trouwen op het einde van de maand...

Groeten

Nadia en Stef

Druk, druk, druk

In mijn oren, ja.
Want na effe bekomen te zijn van de dirtbike trip en zelfs wat gewerkt - weliswaar niet veel, want een groot gat in mijne voet en dus regelmatig bezoek aan het international hospital- ben ik met Scott naar Sihanouk gegaan voor enkele dagen. Scott is namelijk een beurs-doctaoraats-student archeologie die hier al enige tijd zit en zijn vriendin komt binnenkort naar Cambodja. En aangezien zijn vriendin graag en goed duikt, wou hij dat ook even snel leren. Kwam goed uit voor mij, ik namelijk ook en met Nadia in Belgie was het dé moment om wat dingen te doen waar zij minder gek van is.

Dus ik met Scott via Phnom Penh naar Sihanoukville, de enige badstad in Cambodia die naam waardig, met in mijn valies veel te veel kleren, in mijn voet een groot gat en in mijn neus te veel snot om goed te kunnen duiken. Soit, veel pillen en nog een extra rustdag volgden. Doordat we eerst een dag theorie moesten blokken met een echt examen nadien, waar ik met glans voor slaagde. Jawel, ne mens is nooit te oud om te leren ;-)
Dan twee duikdagen op en rond het eiland Koh Rong Samleng in de baai voor Sihanouk.De overnachting op dat fantastisch authentiek eiland was trouwens ook een ervaring om niet snel te vergeten.
En dan, met een beetje last van druk in mijn oren, veel geduld van instructrice Kyoko en veel oefeningen later mag ik mij nu officieel een SSI open water diver noemen. Aangezien de camera niet waterdicht was, de stress van het duiken, het gat in mijn voet en het snot in mijn neus nogal groot was, is er dus van fotograferen niet veel in huis gekomen. Tenzij op dat fantastische eiland dan. Wel nogal basic verblijf (weeral:-), een houten beddeplank met een mouske van 2 cm erop, een wc boven de oceaan en de douche was een potteke in een plastic ton. Maar het zicht s morgens op de oceaan maakte dat allemaal meer dan goed.
En vanaf nu is het dus zoeken naar goeie duikspots in de omgeving zodat we strandvakantie (Nadia) en duikdag (ikke) toch wat kunnen combineren. Dus als er duikers zijn die goeie plekken weten (Fabbe, Woutsi, Pieje, Willie...!!??) laat dat dan zeker weten.

Meer foto's? Hier klikken.


Veel groeten,
Stef

De Monk

Nee, niet die in Brussel maar onze eigen Buddhistische monk - khmer teacher Sa'Koan. Hij heeft zijn kleed afgelegd (figuurlijk dan toch) en is uit het klooster gestapt. Iets wat hier vaker gebeurt dan bij de katholieken en ook eigen is aan het buddhisme. Veel mannen gaan voor enekele maanden tot enkele jaren in het klooster. Hij is er opgegroeid, heeft er veel geleerd en vindt het nu tijd om de wereld te verkennen. We vonden hem trouwens al zeer los voor een monnik. Hij drinkt graag cola en is gek van Belgische chocolade en dat voor iemand die een ascetische eed gezworen heeft!

Normaal blijft hij in de buurt en zou hij graag blijven les geven aan ons, maar dat wordt dus even afwachten. Wij hopen in ieder geval van wel, ook al stond het natuurlijk chiquer om je eigen buddhistische huismonnik te hebben;-)

Dirtbike in Cambodia

Jawel, de eerste grote dirtbike rit zit achter de kiezen en man, wat was het bijten bij momenten.

De reden dat het zolang duurde voor de eerste rit, was, buiten te weinig tijd, vooral het gebrek aan een andere idioot die klaar was voor enkele dagen afzien. Maar meer daarover later. De idioot die mee wou was Diego, de andere Spaanse Handicap International vrijwilliger. Zijn vriendin kwam af en net daarvoor wou hij toch nog een ritje gaan maken. Geen probleem, ik flans wel wat in elkaar had ik gezegd en dat werd dus een driedaagse tocht.

Dag 1: Siem Reap via Anlung Veng (laatste bolwerk en laatste rustplaats van Pol Pot) naar Preah Vihear tempel. Al eeuwenlang een twistpunt tussen de Thai en de Khmer. Daar blijven slapen in het sjiekste van de drie aanwezige guesthouses. Vijf dollar per nacht voor 4 planken muren, een bed met planken en een een mouske van 2cm dik. Kicken. En s avonds eten aan de lokale straatstalletjes, waar je keuze had in -als het al herkenbaar was- varkensdarmen en brokken varkensvet, vissekoppensoep en iets dat leek op dik vet vel (waterbuffel, kip of vis, t was necht niet te herkennen) voor we naar het plaatselijke tien om te zien zijn geweest.

Dag 2 de beklimming van de berg en de tempel en doorrijden via het onooglijk kleine en oninteressante Tbeng Meanchey (lokaal ook wel PreaH Vihear genoemd), de hoofdstad van de provincie, jawel, Preah Vihear en dan al een stuk op weg door bananenplantages richting Preah Khan. Een naar het schijnt indrukwekkende tempel. Aan de afslag naar die tempel zijn we blijven slapen bij de eerste de beste gastvrije local. Dat bleek de dorpsoudste te zijn van een gehucht van 30 zielen, waar we het terras en een natuurdouche aangeboden kregen.

Ijskoud gehad die nacht en lawaai!!!

Dag 3 was dan de grote uitdaging. Nadat de eerste dagen al behoorlijk uitdagend waren op moto-gebied, werd dag drie - de oude Angkor highway, die ondertussen al eeuwen nog enkel door ossenkarren gebruikt werd, het zware sluitstuk. Nog meer toen bleek dat we eigenlijk toch van een verkeerd punt gestart waren en dus nog eens een omweg van 70km moesten maken.

Soit, om een zeer lange dag kort te vertellen, we hebben die dag 13 uur op de moto gezeten, zijn volledig verloren gereden, stukken van 60 kilometer zonder een dorp tegen te komen, hoogstens een verloren boerderij, hebben zelfs Preah Khan niet gehaald noch de Angkor Highway. We hebben veel te veel zand gezien, zijn allebei gevallen zonder veel erg. We hebben allebei onze voet geplet aan de zelfde boomstronk (verborgen achter een bos gras). Diego met een blauwe voet tot gevolg, ik met een gat van een dikke centimeter diep en breed in mijn voetzoel (en dan nog eens door een nieuwe Meindl zool van een centimeter dik).

Resultaat, allebei kapot maar tevreden terug in Siem Reap met de hoop dat we de Angkor Highway op een andere keer nog eens kunnen doen.

Het was zeer leuk, nu even de wonden likken, dan gaan duiken met Scott, een Australische archeoloog en dan later een nieuwe poging ondernemen.

Maar geniet vooral van de foto's en besef dat we nauwelijks tijd hebben gehad om er te maken, in werkelijkheid was het nog veel mooier, veel indrukwekkender en veel ruwer.

Groeten,

Stef