jsents en de dingen

Vooraleer je deze post leest best eerst even naar beneden scrollen, want Nadia heeft gisteren ook al gepost ( we zijn weer in gang geschoten;-)

Maar deze wou ik jullie niet onthouden, al was het maar om ook es de aandacht te vestigen op zijn -vaak bijzonder grappige- blog en om hem nog maar eens te feliciteren met zijn pasgeboren dochter Falke.

En aangezien er ook bij onze vrienden in Grimbergen, Limburg en Antwerpen wat jonge of toekomstige ouders zitten, zijn deze tips altijd handig (voor meer, klik op de link)

My Life, a farmer, a teacher...

Ons filmpje staat op YouTube ! Afin niet van 'ons' in de zin van 'Nadia en Stef' maar van de projectmedewerkers en teacher trainers hier op school! De moeite! Met een dikke merci aan Johan om ons te helpen met het filmpje te maken en het op YouTube te zetten!!

Klik hier of op de foto voor de link!

Beng Melea en zo..

Voordat jullie weer veel te snel door de blog sjezen: als je op de foto's hieronder klikt krijg je meer foto's!!

Een luie zondag en eindelijk eens tijd gehad om de laatste foto's van mijn nieuw kodakje te halen voor jullie... En jullie zitten zeker weer te wachten op spannende verhalen... Maar neen hier wordt de laatste tijd amper iets anders gedaan dan gewerkt. Stef heeft vorige week de bijna laaste hand gelegd aan het infocentrum van Handicap en het ziet er mooi uit!! Foto's op komst!

We zijn eindelijk nog eens een tempel gaan bezoeken, Beng Melea - een jungle temple bijna zo mooi als Ta Phrom, maar eigenlijk nog mooier omdat we daar zo goed als de enige toeristen waren... see the pics; Angelina Jolie zou jaloers zijn...

Ahja we hebben nog een klein verjaardagsfeestje gehad... en de pics nog niet laten zien, die vind je hier.

Over feesten gesproken, afgelopen vrijdag en gisteren was het big party in mijn school. Er was een bende Thaise studenten (in kader van een cultureel uitwisselingsproject....), vrijdag ging het er wat formeler aan toe, een heuse verkleedshow, alle studentjes hadden serieus hun best gedaan om hun beste danske in te oefenen. En gisteren was het helamaal top, de directeur van de school, Mister Ora organiseerde een fuif! Op zijn cambodiaans uiteraard, en dat van half 7 tot 8. Als dat niet decedent is! En de buitenlanders die op school werken, kwamen er ook niet onderuit... Stef had de taak om foto's te nemen, op zich genomen om te ontkomen aan de verlplichte dansvloer activiteiten... En dan nog zijn de meeste foto's mislukt: maar een filmpje zegt natuurlijk veel meer dan 100 foto's. Maar toch wat PICS zijn HIER terug te vinden.

Sinds gisteren hebben we weeral een nieuw huisdier, ons zwarte kat heeft afgedaan; haar kans verkeken, na haar maanden te verwennen is ze nog steeds niet lief, geen waardige Mouche vervangster dus ... Nu dus die van Veerle (ze kon die niet meenemen naar Phnom Penh) gisteren gaan halen. Dat beest natuurlijk het trauma van haar leven opgedaan door vanachter op de brommer te zitten... Ondertussen heeft ze ons toch al graag, ze is al veel meer op haar gemak na ene dag dan die zwarte van de buren na 3 maand... Zo op haar gemak dat ze al durft stunten op de ballustrade van ons terras. Afin, genoeg kattenverhalen (ziedewel dat hier niks gebeurt? ;-)

Hier nog een paar fotokes van Kanpot en de boottocht (stef vond ze precies niet schoon genoeg; maar ik ben trots op mijn eigen creaties met mijn nieuw toestelleke van de familie Bettens en Reynders.

lieve groetjes

Nadia

We zijn er nog steeds!

Met het schaamrood tot in de topjes van ons bruingebrande tenen (t is een zeer schoon combinatie...) beginnen we dan eindelijk nog eens aan een postje...


Toen stef aan het trippen was (en neen, niet van Happy Pizza's) zat ik te bevriezen in Belgie, maar ik vermoed dat er niet al te veel behoefte is om daar pics van te zien..


Afin ondertussen is er week heel wat gebeurd (veel gewerkt UITERAARD) maar ook wel wat op stap geweest... Eerst en vooral naar Phom Penh om afscheid te nemen van collega Lars die naar Thailand vertrok om daar te werken, en ons Veerle te verwelkomen in PP die ons verlaten heeft omdat ze de hoofdstad veel toffer vindt...



Na Phnom Penh met een taxi naar Koh Chang, afin toch naar de grens met Thailand via 5 veerboten maar een goeie weg We vonden wel dat we na een half jaartje hard trawakken wel effe mochten gaan chillen op een eiland, en als dan zelfs bleek dat het veel dichterbij ons thuis is dan we dachten, zeker voor herhaling vatbaar... Veel straffe verhalen van op Koh Chang hebben we niet, veel meer dan zee, zand, bergen, goed eten en drinken is er dan ook niet. Alhoewel, geheel toevallig zaten er nog oude bekenden die we ons vanuit een ver verleden nog in Belgie herinneren, maar een iets dichter verleden van in Cambodja....





Klik op W en M voor meer Pics van Koh Chang









En dan natuurlijk, finally, ons Nele op bezoek... Nieuwjaar gevierd in Siem Reap, een weekske in onze home resort gechilld (afin Nele dan toch) en dan samen naar Kampot en Kep getrokken. Want we moesten de legendarisch Bokor Mountain toch, na onze mislukking van 2006, opnieuw geprobeerd hebben. Deze keer ik met ons Nele in de Pick up, Stef alleen met de bike. Want de Bokor achter op de dirtbike, da's goed voor ene keer, afin voor een halve ook al... In ieder geval, net op het juiste moment beslist om te gaan, want binnen 2 weken (ongeveer nu dus) sluiten ze alles af om er een 2vaksbaan aan te leggen, en daarna 2 luxe resorts, een nieuw casino en een dorp voor 5000 mensen te bouwen...














Klik op de foto's voor meer prentjes!


Na Bokor nog een dagske gaan chillen in Kep aan de kust. En er is nog steeds geen Bountystrand, maar daar komt binnenkort ook verandering in. Lang leve de goeie ideeen van buitenlandse investeerders. Nog even na-watertanden: crab with Kampot pepper, verse seefood recht uit de zee met lekkere kruiden, op het strand... Dat is Kep.

Vorige zaterdag nog een verjaardagsparty deel 2 gedaan samen met Carla, maar helaas een beetje in mineur. Want ook vanuit Cambodja af en toe slecht nieuws... Sakan, onze Monk - afin ex-Monk want hij is een maand geleden uit het klooster getreden, en Khmer teacher is zaterdag plots gestorven. Jonge gast, 26 jaar, neergevallen met wat hoofdpijn en 2 uur later dood... Het is moeilijk te geloven. Hij leek net zo gelukkig, hij ging zelfs trouwen op het einde van de maand...

Groeten

Nadia en Stef

Druk, druk, druk

In mijn oren, ja.
Want na effe bekomen te zijn van de dirtbike trip en zelfs wat gewerkt - weliswaar niet veel, want een groot gat in mijne voet en dus regelmatig bezoek aan het international hospital- ben ik met Scott naar Sihanouk gegaan voor enkele dagen. Scott is namelijk een beurs-doctaoraats-student archeologie die hier al enige tijd zit en zijn vriendin komt binnenkort naar Cambodja. En aangezien zijn vriendin graag en goed duikt, wou hij dat ook even snel leren. Kwam goed uit voor mij, ik namelijk ook en met Nadia in Belgie was het dé moment om wat dingen te doen waar zij minder gek van is.

Dus ik met Scott via Phnom Penh naar Sihanoukville, de enige badstad in Cambodia die naam waardig, met in mijn valies veel te veel kleren, in mijn voet een groot gat en in mijn neus te veel snot om goed te kunnen duiken. Soit, veel pillen en nog een extra rustdag volgden. Doordat we eerst een dag theorie moesten blokken met een echt examen nadien, waar ik met glans voor slaagde. Jawel, ne mens is nooit te oud om te leren ;-)
Dan twee duikdagen op en rond het eiland Koh Rong Samleng in de baai voor Sihanouk.De overnachting op dat fantastisch authentiek eiland was trouwens ook een ervaring om niet snel te vergeten.
En dan, met een beetje last van druk in mijn oren, veel geduld van instructrice Kyoko en veel oefeningen later mag ik mij nu officieel een SSI open water diver noemen. Aangezien de camera niet waterdicht was, de stress van het duiken, het gat in mijn voet en het snot in mijn neus nogal groot was, is er dus van fotograferen niet veel in huis gekomen. Tenzij op dat fantastische eiland dan. Wel nogal basic verblijf (weeral:-), een houten beddeplank met een mouske van 2 cm erop, een wc boven de oceaan en de douche was een potteke in een plastic ton. Maar het zicht s morgens op de oceaan maakte dat allemaal meer dan goed.
En vanaf nu is het dus zoeken naar goeie duikspots in de omgeving zodat we strandvakantie (Nadia) en duikdag (ikke) toch wat kunnen combineren. Dus als er duikers zijn die goeie plekken weten (Fabbe, Woutsi, Pieje, Willie...!!??) laat dat dan zeker weten.

Meer foto's? Hier klikken.


Veel groeten,
Stef

De Monk

Nee, niet die in Brussel maar onze eigen Buddhistische monk - khmer teacher Sa'Koan. Hij heeft zijn kleed afgelegd (figuurlijk dan toch) en is uit het klooster gestapt. Iets wat hier vaker gebeurt dan bij de katholieken en ook eigen is aan het buddhisme. Veel mannen gaan voor enekele maanden tot enkele jaren in het klooster. Hij is er opgegroeid, heeft er veel geleerd en vindt het nu tijd om de wereld te verkennen. We vonden hem trouwens al zeer los voor een monnik. Hij drinkt graag cola en is gek van Belgische chocolade en dat voor iemand die een ascetische eed gezworen heeft!

Normaal blijft hij in de buurt en zou hij graag blijven les geven aan ons, maar dat wordt dus even afwachten. Wij hopen in ieder geval van wel, ook al stond het natuurlijk chiquer om je eigen buddhistische huismonnik te hebben;-)

Dirtbike in Cambodia

Jawel, de eerste grote dirtbike rit zit achter de kiezen en man, wat was het bijten bij momenten.

De reden dat het zolang duurde voor de eerste rit, was, buiten te weinig tijd, vooral het gebrek aan een andere idioot die klaar was voor enkele dagen afzien. Maar meer daarover later. De idioot die mee wou was Diego, de andere Spaanse Handicap International vrijwilliger. Zijn vriendin kwam af en net daarvoor wou hij toch nog een ritje gaan maken. Geen probleem, ik flans wel wat in elkaar had ik gezegd en dat werd dus een driedaagse tocht.

Dag 1: Siem Reap via Anlung Veng (laatste bolwerk en laatste rustplaats van Pol Pot) naar Preah Vihear tempel. Al eeuwenlang een twistpunt tussen de Thai en de Khmer. Daar blijven slapen in het sjiekste van de drie aanwezige guesthouses. Vijf dollar per nacht voor 4 planken muren, een bed met planken en een een mouske van 2cm dik. Kicken. En s avonds eten aan de lokale straatstalletjes, waar je keuze had in -als het al herkenbaar was- varkensdarmen en brokken varkensvet, vissekoppensoep en iets dat leek op dik vet vel (waterbuffel, kip of vis, t was necht niet te herkennen) voor we naar het plaatselijke tien om te zien zijn geweest.

Dag 2 de beklimming van de berg en de tempel en doorrijden via het onooglijk kleine en oninteressante Tbeng Meanchey (lokaal ook wel PreaH Vihear genoemd), de hoofdstad van de provincie, jawel, Preah Vihear en dan al een stuk op weg door bananenplantages richting Preah Khan. Een naar het schijnt indrukwekkende tempel. Aan de afslag naar die tempel zijn we blijven slapen bij de eerste de beste gastvrije local. Dat bleek de dorpsoudste te zijn van een gehucht van 30 zielen, waar we het terras en een natuurdouche aangeboden kregen.

Ijskoud gehad die nacht en lawaai!!!

Dag 3 was dan de grote uitdaging. Nadat de eerste dagen al behoorlijk uitdagend waren op moto-gebied, werd dag drie - de oude Angkor highway, die ondertussen al eeuwen nog enkel door ossenkarren gebruikt werd, het zware sluitstuk. Nog meer toen bleek dat we eigenlijk toch van een verkeerd punt gestart waren en dus nog eens een omweg van 70km moesten maken.

Soit, om een zeer lange dag kort te vertellen, we hebben die dag 13 uur op de moto gezeten, zijn volledig verloren gereden, stukken van 60 kilometer zonder een dorp tegen te komen, hoogstens een verloren boerderij, hebben zelfs Preah Khan niet gehaald noch de Angkor Highway. We hebben veel te veel zand gezien, zijn allebei gevallen zonder veel erg. We hebben allebei onze voet geplet aan de zelfde boomstronk (verborgen achter een bos gras). Diego met een blauwe voet tot gevolg, ik met een gat van een dikke centimeter diep en breed in mijn voetzoel (en dan nog eens door een nieuwe Meindl zool van een centimeter dik).

Resultaat, allebei kapot maar tevreden terug in Siem Reap met de hoop dat we de Angkor Highway op een andere keer nog eens kunnen doen.

Het was zeer leuk, nu even de wonden likken, dan gaan duiken met Scott, een Australische archeoloog en dan later een nieuwe poging ondernemen.

Maar geniet vooral van de foto's en besef dat we nauwelijks tijd hebben gehad om er te maken, in werkelijkheid was het nog veel mooier, veel indrukwekkender en veel ruwer.

Groeten,

Stef

Waterfestival Siem Reap 2007

Aangezien we de laatste tijd nogal te kort schieten in het aanvullen van onze blog, probeer ik dat dan maar goed te maken met wat extra foto's. En dit weekend heb ik wat afgeschoten. Het was namelijk waterfestival, dat is een van de grootste gebeurtenissen hier in Cambodja en de Phnom Penh versie ervan trekt ieder jaar massa's volk naar de stad. Maar ook in ons eigen Siem Reap doen ze eraan mee, al was het dan nog maar voor de tweede keer dit jaar. Maar ondanks deze jonge leeftijd (of net daardoor) heeft het waterfestival hier nog iets kleinschaligs en supergezellig. Een soort van Cambodjaanse kermis waar kinderen zot lopen en roepen om zoetigheid (de meest vreemde soorten eerst) en cadeautjes. En waar volwassenen met 20 man in bootjes om ter snelst roeien en daarbij af en toe wal eens omkantelen. En s avonds worden er kaarsen op de rivier gezet, die de geesten bij het keren van het water gunstig moeten stemmen.Kortom, er was veel te zien en te doen en het was een zeer fijn weekend.





Gr,


Stef

Pfffffff.

Ja, zoals Nadia eerder deze week al schreef, het is hier momenteel zo druk dat ik me bijna weer in Belgie dacht te bevinden. Maar dan besefte ik plots dat het daar nu zo'n 20 graden kouder is en dat ngo-medewerkers daar beladen worden met alle mogelijke zonden Israels en dat is hier dus, gelukkig maar, niet het geval.

Na mijn eerste weken bij Handicap international, waar ik al over verteld had, ben ik nu Nadia aan het helpen. Weeral volledig vrijwillig en onbetaald, hoor ik daar monsieur Debels nog?


Ik moet wel zeggen dat ik aan de videoworkshop heb deelgenomen, enerzijds om de te grote groep wat mee te begeleiden, maar anderzijds toch vooral om zelf zo veel mogelijk te leren van oude rot en creatieve duizendpoot Johan Snyders. De bedoeling is ook wel om iemand in Siem Reap te hebben die de leraars in de toekomst ook nog kan helpen als ze vragen hebben over deze workshop en over hoe wat weer moest. Veel meer ga ik momenteel niet schrijven, ik ga terug aan het werk, maar wie wil kan de sfeer mee proeven via de foto's van de workshop.

Groeten,
Stef

Sa'koan, Kampong Plukh en workshop

Aan exotische namen geen gebrek hier uiteraard. Waarschijnlijk hebben sommige onder jullie het regelmatige bezoekje aan onze blog al lang opgegeven, wegens nooit iets nieuws... Ondanks wat sommigen in Belgie ondertussen wijsgemaakt is in een of ander boek dat verschenen is over misschien hier en daar wat uitzonderingen en vooral veel verzinsels, wordt er in de ontwikkelingssamenwerking wel degelijk gewerkt... (zo hard dat er geen tijd meer is voor blogjes, alle excuses zijn goed he ;-) )

Ondertussen zijn we dan ook nog (EINDELIJK) met Khmer lessen gevonden, aan een tempo van 2 of 3 zinnetjes per uur... Als we deze week alle voornaamwoorden blokken kunnen we binnenkort zelfs de mensen in het Khmer aanspreken (al dan niet met een werkwoord erbij...) Sa'koan onze leraar is een echte boedhistisch monk, en heel gedreven om ons het perfecte Khmer bij te leren (hij blijft maar proberen om ons het schrift ook te leren... en zal ons elke week 5 letters leren schrijven... Maar als we geen schoonschriftjes vol oefenen zullen we er niet ver mee geraken...

En ondertussen (na ons Isabelle en Ewald, foto's volgen... heb die vergeten mee te brengen op mijn stick) hebben we weeral bezoek, nl. onze Johan maatje en soort free lance collega van bij Vredeseilanden... die ons hier komt leren filmen (vooral de Khmer, want het zijn zij die uiteindelijk de filmpjes over goeie onderwijsmethodieken moeten gaan maken in scholen). Afin ondertussen sjezen we met een busje en een team van 12 man naar scholen en boerderijen om als 'oefening' een filmpje te maken over cambodjaanse kinderen en het onderwijs hier, voor de tentoonstelling van vvob (dus als jullie het willen zien, op naar Brussel)