Poes is weg.

Droef nieuws vandaag. En dat voor de eerste blogpost na de vakantie. Poes, onze rosse kat die we hadden over genomen van Nadia's collega Veerle, is vandaag gestorven. Ze had al een hele tijd zeer weinig appetijt, maar vooral na onze Belgie vakantie was ze opvallend vermagerd. Dus op zoek gegaan naar een dierenarts, eerst krachtvoeding gekregen en anti-worm product. Maar toen het na tien dagen niet beter was, een radiografie gaan laten maken. En dan besloten om ze te laten opereren om te kijken of het inderdaad zo erg was als het leek op de foto. 

Manu, ne maat van ons die dierenarts is en hier toevallig op bezoek is met Lenny, zijn vriendin, heeft aangeboden om de operatie te doen samen met de lokale dierenarts. Maar toen tijdens de operatie bleek dat de kanker al overal verspreid zat en het waarschijnlijk een kwestie was van dagen, hebben we ze niet meer laten wakker worden. Op die manier haar hopelijk wat pijn besparend. 

Fuck en dan beseft ge toch weer hoe snel ge u kunt hechten aan zo'n beestje. Dat ze nog veel mag jagen in de kattenhemel en zich daar niet meer zo laat doen door de ander katten.

Op vakantie!

En we zijn bezig om alles in te halen wat we een jaar lang gemist hebben, zodat we er weer tegen kunnen voor de volgende 12 maanden. Zoals friet, Duvel, ne goeie gueuze, een soiree'ke met de maten, concertje, ballekes met tomatensaus...


Los daarvan heb ik me net aangemeld op Facebook na heel lang geweigerd te hebben daaraan mee te doen. En aangezien iedereen daar dan blijkbaar ook nog aan een soort van group-bonding doet, heb ik ook dat maar geprobeerd. Ik ben nu dus lid van de:
I Dont care How Comfortable Crocs Are, You Look Like A Dumbass
Wat mij op het eerste zicht ook weer lijkt op een groep dumbasses die niks beter te doen heeft dan onnozel commentaar schrijven op een thema. Maar met dat thema hebben ze wel gelijk, behalve verpleegsters en kinderen zie ik niet waarom iemand ooit crocs zou willen aandoen.
Maar tot binnen tien dagen in Cambodia dus, voor nog een jaartje Amok-bloggen.

Groeten,
Stef

Hip hip HOERA!!!

Mijn zuske is getrouwd in Koh Samui en wij waren er natuurlijk bij! 

t Was fantastisch mooi, alle aanwezigen hebben ongeveer zitten bleiten van ontroering en nu zitten ze aan elkaar vast voor de rest van hun leven. 

Maar ik twijfel er niet aan dat ze ook dat fantastisch goed gaan doen.

Ietske meer, maar ook weer ni te veel ;-)

Verkiezingen in Cambodia!

Nadia's collega Maarten heeft op zijn blog een zeer interessant artikel over de nakende verkiezingen en de deelnemende partijen hier in Cambodia. 

Om te linken, gewoon hier klikken.

Hoog bezoek uit Belgie

Net op de valreep (binnen twee weken zitten we terug in Belgie, wel maar voor korte tijd) is er nog een delegatie Belgen langs gekomen.

 

En niet de eerste de beste! Nee, eerst en vooral, de eerste familieleden die langs komen (Els en Diether) en dan ook nog es een van de beste maten (Kuma met Ellen). 

We hebben samen 4 dagen in Phnom Penh gezeten en zijn dan nog es voor een dikke vier dagen naar onze homebase, Siem Reap geweest. Het was plezant, het was zwaar maar ze hebben veel gedaan en gezien. en nu zijn ze weg naar Thailand waar wij hen volgend weekend nog even gaan opzoeken. Het verslag daarvan vind je hopelijk volgende week op de blog. Maar nu moet je het stellen met een uitgebreid fotoverslag!

Veel groeten en tot binnenkort,

Stef en Nadia

Duizend bommen en granaten

Verdomme, was dat verschieten gisterennacht, toen Nadia me plots wakker schudde en riep (ik had mijn super oordoppen nog in;-): "Ze zijn aan t schieten!!".

En inderdaad, de ene knal na de andere ontplofte ergens in de omgeving en deed heel het huis bibberen. Om nog te zwijgen van Nadia en eerlijk, ook bij mij beefde het wat, het is niet voor niets maar enkele jaren geleden oorlog geweest en met de verkiezingen en bijhorende intimidatie voor de deur...

Maar na een tijdje en toen we beter wakker werden, bleek dat het om vuurwerk ging. Om 4u 's ochtends! De dag nadien bleek dat Unesco eindelijk de aanvraag om de Preah Vihear tempel op de grens met Thailand te erkennen als Cambodiaans grondgebied en in een beweging hem ook als werelderfgoed in aanmerking te laten komen. In Phnom Penh hebben ze blijkbaar 4uur aan een stuk vuurwerk afgeschoten. Het was dan ook een gevoelig punt geworden waarover veel gediscussieerd en geruzied is geweest met Thailand. Maar de Cambodianen hebben gewonnen van Thailand en dat moet zo'n 8-tal eeuwen geleden zijn.

Bangkok, City of Angels!!

We moesten vorige week in Bangkok zijn en hebben dan maar het noodzakelijke aan het aangename gepaard en zijn nog eens naar het shopping Walhalla geweest. Jawel, Kuala Lumpur was ook al niet slecht qua shopping malls, Zo zijn we daar naar Suria KLCC geweest (rond de 200 shops op 6 etages) onder in de Petronas Twin Towers (zonder antenne 403m) waar er (vooral voor mij dan) meer keuze en lagere prijzen waren wat fotospullen betreft. 

Maar toch wint Bangkok nog met een paar lengtes voorsprong op algemeen shopping gebied. 

Naast alle straatwinkeltjes waar je zelfs gebruikte valse tanden kan vinden (wie het muiltje past... ;-) zijn er natuurlijk de supermoderne malls.

In de buurt waar wij op hotel zaten heb je bvb volgende shopping malls, ieder minstens 4  tot 8 keer zo groot als Wijnegem Shopping: MBK, Siam discovery, Siam Center, Siam Paragon, Central world, Zen en Central Shitlom. En een beetje verder ook nog Emporium, samen met Siam Paragon de plek waar je heen moet voor grote luxe. 

Zo vind je in Paragon naast alle grote designer-namen op de 4e verdieping de auto-afdeling, waar porsches, ferrari’s, lotussen, Aston martin’s,… samen staan te blinken en wachten op kopers. Je vraagt je af wie die kopers dan wel zijn, want zo fantastisch gaat het nu ook weer niet in Thailand, maar blijkbaar is er toch een kleine zeer rijke topklasse. Komt erbij nog eens een kliekje superrijken uit de omliggende landen zoals Cambodia, Myanmar,… die in eigen land niet veel kunnen kopen en je komt wel aan klandizie zeker?

Toch is ook niet alles hier zoveel anders dan in Belgie. Zo stond er in het lifestyle magazine Guru, dat de deelneemsters aan Miss Thailand Universe toch wel minstens Thais moeten spreken. Wat doet denken aan de rellen in Belgie over een Miss Belgie die de beide landstalen niet machtig zou zijn.

In een andere krant stond dan weer dat 70% van de Thaise vrouwen nooit tot een orgasme raakt. Wat niet echt verwonderlijk is als je enkele dagen in Bangkok rond loopt.

In deze City of Angels is er namelijk een groot probleem met gender-identiteit. Op de 10 mannen zijn er (ruwe eigen schatting ;-) namelijk een tweetal die zich vrouw voelen en zich zo ook kleden en/of laten opereren, nog een extra 4 die zich androgyn voelen en duidelijk niet weten wat ze dan wel zijn. Als dan een van die vier resterende mannen het niet kan waarmaken of er is een van de vier vrouwen die het fysiek niet kan (wat voor alle duidelijkheid ook bestaat) dan zit je dus al snel aan die 70%.

Jawel, vreemde stad, die City of Angels.

Weggevlucht!

Met Khmer nieuwjaar (een van de drie die ze vieren, naast Chinees en westers nieuwjaar) was het zo heet in Siem Reap en beloofde het zo luidruchtig te worden dat we besloten hadden Cambodia te ontvluchten. Ze vieren hier namelijk een week lang en iedere dag van 5 u s ochtends tot 2 a 3 uur s nachts met zeer veel lawaai, vuurwerk,... hun nieuwjaar.

We zijn uiteindelijk met twee dagen vertraging vertrokken naar Maleisie, eerst naar Kuala Lumpur, de wereldstad met de twintowers (nee, niet die uit New York).

 

En daarna naar het Maleisisch gedeelte van Borneo om daar wat regenwoud exploratie te gaan doen. En jawel, ze hebben daar dus ook spinnen. Vraag maar aan Nadia ;-)

We hebben veel beesten gezien, vooral apen. We hebben koppensnellers gezien en hebben zelfs bij hen geslapen, alleen zijn we de helft van onze foto's kwijt gespeeld wegens een gecrashte memorycard. Zo hebben we dus geen bewijs van het feit dat we een hele troep Proboscis monkeys hebben gezien (moet je eens op googelen, ze worden ook wel de dutch monkeys genoemd in het Engels) en  silver leaf makaques met baby (hoe schattig). En ook van de twin towers hebben we nauwelijks een foto.

Maar de rest van het verhaal volgt nog, hierbij al de foto's.

De toestand in Siem Reap: Heet en veel Belgen!

Jawel, terwijl het in Belgie waarschijnlijk nog altijd tussen de 10 en de 20 graden celsius zal hangen is hier al een tijdje het hete seizoen aangebroken. We hebben sinds enkele weken een thermometer, ik was toch wel benieuwd geworden hoe warm het nu effectief was bij ons. En ik kan u zeggen, ne thermometer, da snappen ze hier niet dat ge da nodig hebt. Warm is warm en wat hebt ge eraan om te weten hoe warm. Soit, dat wou dus zeggen dat ik zeer lang heb zitten zoeken. Eerst stuurden ze me langs enkele apothekers, tot ik uitgelegd kreeg dat ik geen koortsthermometer moest hebben, maar een echte. 

Na nog allerlei winkels, supermarkten,... dan toch eentje gevonden in de plaatselijke electrozaak. Het is dan ook een volledig weerstation met vochtigheidsmeter,...

Om het kort te maken, de laatste week is het bij ons overdag dus gemiddeld 38 graden in huis, om s nachts af te koelen tot 32 graden.

Zelfs de Cambodianen zijn het erover eens dat dit toch wel behoorlijk warm is. 

En vlak voor die hittegolf hebben we nog eens bezoek gehad uit Belgie.

Buffie en G'kes zijn namelijk langs geweest. Ze hebben het hier -denk ik- goed gehad. Het was nogal druk voor Nadia toen, dus alles was raprap. Maar t was plezant om nog es volk uit Grimbergen te zien. We hebben toerkes met de moto gemaakt, pinten gedronken, ze zijn de tempels gaan doen en we hebben nog pinten gedronken op ons terras. Een avond zelfs met het onverwacht tegen het lijf gelopen gezelschap van Alain Grootaers, Jakobien en dochter Julia, die nu al een half jaar Azie rond trekken. 

Buffie en zijn madam moesten echter nog naar Noord Thailand op olifanten safari, dus na drie dagen was het alweer afscheid nemen.

Hierbij al wat foto's en hopelijk binnenkort wat meer tijd  om een langer verslag te maken.

Stef

Phu Quoc- De gestolen parel van de Cambodiaanse eilandenkroon!

Na Hoi An was het dus de bedoeling dat we richting Hanoi gingen trekken , alleen, aangezien het in Hoi An al zo koud was en Hanoi nog veel meer noordelijker en dus kouder ligt, bleek dat al snel geen goed idee. We zouden zuidelijk trekken, naar de warmte zoals we die gewoon zijn. En dus werd het Ho Chi Minh city voor de hoognodige kappersbeurt en het shoppen en daarna naar Phu Quoc een eiland bijna voor de Cambodiaanse kust en lang geleden ook deel van Cambodia, maar nu niet meer. Dit is een behoorlijk groot eiland dat nu pas ontdekt wordt door het toerisme en dus nog zeer ongerept en puur is. Alleen zal het niet lang meer duren, de grote mega resorts zijn gepland en uitgetekend.

We zijn er een viertal dagen gebleven, zijn het eiland rondgereden met de brommer, hebben kokosnoten gedronken bij een vissersfamilie in een zeer afgelegen hoek van het eiland en verder hebben we wat gerust en gezond. Dus we kunnnen er weer tegen ;-)

(De foto's)