En dit jaar werd daar ter amusement van de genodigden (alle expats van t stad en de hotelgasten) ook een mini modeshow aan toe gevoegd. Er was een collectie van Filipino ontwerper Don en een tweede show van de Franse ontwerper met roots in Reunion, Eric Raisina. En voor hem was het dat wij de catwalk liepen. Hij had er ons -zeer sluw- allebei ingepraat en aangezien er al zo weinig gebeurt in Siem Reap, vonden we dat we het niet konden weigeren. T was leuk, nieuwe mensen leren kennen, er hebben er veel es goed gelachen waaronder wijzelf en de try-outs de avond voor de show bij Eric thuis, waren zeer leuk. Dus weer iets nieuws gedaan, volgende stap is iets in de politiek, daar zijn we nog niet geweest ;-)
uus meer om de oude glorie van Cambodia, ooit de tweede stad van ‘t land te gaan bezoeken. En het moet gezegd, Battambang wordt zwaar onderschat! Architecturale hoogstandjes, zoals Wat Banan, waar de bouwers van Angkor Wat hun mosterd gehaald zouden hebben (volgens Maarten toch, hoewel hij er zelf aan toevoegt dat het chronologisch niet klopt). Van Pre-Angkoriaanse Tempels tot prachtige villa’s uit the sixties, alles hebben ze daar in Battambang! En uiteraard mocht een ritje met de bambootrein niet ontbreken. Of beter, een piepklein ritje totdat de bambootrein maffia er een stokje voor kwam steken, of beter gezegd, twee paar wielen ervoor kwamen steken. De concurrenten-bambootreinverhuurders hadden er niet beter op gevonden om het spoor te blokkeren tot onze chauffeur, die nog n
iet veel gezegd had, rechtsomkeer maakte. We hadden door dat er iets mis was, maar niet wat, en pas na lang aandringen en taalproblemen bleek dat er niet iets mis was met het spoor, maar dat ze ons gewoon niet wilden doorlaten omdat we de bambootrein van de concurrent genomen hadden.
liep bijna vlekkeloos. De weg tussen Poipet en Siem Reap (gedeeltelijk dezelfde als die van Battambang Siem Reap), de nachtmerrie voor elke tourist die naar Siem Reap komt vanuit Bangkok is er ondertussen aanzienlijk op vooruit gegaan. Een stuk dat vroeger 5 uur duurde, doe je nu in 2 uur. Maar dat was dan zonder de waterspuitmachines gerekend die de onverharde stukken natspuiten om de modder meer aan te drukken… Afin, onze taxichauffeur heeft het geweten en het scheelde niet veel of we waren helemaal (van de) weg… Klik hier voor het album.
Het is alweer een hele tijd geleden dat er nog es geblogd is en op de vraag of dat nu een reden heeft, tsja, ja toch wel.
ken. En voor zulk bezoek maak je al snel wat meer tijd vrij. Dus hebben we achtereenvolgens Siem reap, Phnom Penh, Koh Chang en Bangkok onveilig gemaakt.
vruchtbaarheidsymbolen waar we dan over gewandeld zijn, je weet maar nooit of dit misschien ooit van past komt ;-) 
Op de terugweg nog eventjes de gratis-na-5pm-toegang van Angkor Wat meegepikt, en - weliswaar aan de achterkant - helemaal met de brommer tot aan de ingang van de tempel mogen rijden. Terwijl wij ons vermaakten in de tempel, vermaakten apen zich met onze brommer. Spiegels op 'ne brommer dat hadden ze nog nooit gezien precies (en aangezien Khmer hun brommerspiegels in de badkamer zetten, dus ook niet verwonderlijk). 
Afgelopen week stonden de avondlijke uitstappen, vooral voor stef, in het teken van het jaarlijkse fotofestival met projecties en tentoonstellingen, op verschillende artyfarty plekken in ons stadje. Ik had nog een bezoek van VVOB’s raad van beheer op het programma staan, avondenterainement voor de Belgische delegatie inbegrepen, met een fotofestival Party vrijdagavond in het FCC. En dat was het dan weer, de hoogtepunten van ons Cambodjaans leventje van de laatste weken, dus jullie zien, zoveel valt hier niet te beleven ;-) Met een beetje geluk mogen we volgende week een weekje naar Bangkok met de VVOB’ers voor een UNESCO conferentie, maar met de toestanden daar, ziet het ernaar uit dat dit 'feest' afgelast (of misschien uitgesteld) gaat worden!
Groetjes
Nadia
