SUBLIME FREQUENCIES - Khmer Folk & Pop Music Vol. 1

Wat doet een mens die zijn vriendin voor 2 maand moet achterlaten in Cambodja naast halve dagen aan de skype hangen om wat contact te houden? Juist ja, op internet gaan zoeken naar leuke sites en/of weetjes over Cambodja. De link naar dit verzamelalbum bijvoorbeeld - die ik via Bavo kreeg toegestuurd.De stukjes die je te horen krijgt zijn een samenraapsel van 40 jaar capriolerende Khmer- pop en folk, gemengd met cha-cha psychedelica, Khmer rock, Cambodiaanse new-wave,... Luister vooral zelf, want beschrijven is onmogelijk.
Ieder die trouwens nog compleet geschifte weetjes en/of vreemde dingen kent van dit land waar de tijd al meerdere keren stil gestaan heeft, mail het door naar mij of zet het in een reactie.
De Cambodjaanse Hoge Raad voor Cultuur zal u dankbaar zijn!

Stef

zo eenzaam en alleen...

Tja mensen, we wisten dat het ooit moest gebeuren... M'n ventje heeft me voor 2 maanden verlaten om zijn laatste dingen thuis en op t werk af te ronden... Da's natuurlijk terug zo'n beetje mijne draai vinden... Maar gene paniek, da wil niet zeggen dat ik jullie vanaf nu ga bestoken met zielige berichtjes... wacht maar tot na 't weekend, want vanavond is 't party in de Abacus, een cafe-restaurant waar onze franse medemensen bijeentroepen... een afscheidsparty van iemand die ik niet ken, maar de regel voor feestjes is: als ge erover hoort zijt ge uitgenodigd en moet ge u niet generen om ernaar toe te gaan, dus straks zijn de Vlamingen weer van de party ;-)

En ervoor met een collega Veasna en zn madame naar een dinner van het computerbedrijf waar we mee samenwerken. Zal een stijve bedoening zijn vrees ik, zal mn netste hemdje al maar klaarleggen...

Ondertussen de vuurdoop achter de rug: met mijne Honda voor de eerste keer álleen naar t centrum gesjeesd (Papa, mama, niet ongerust zijn, ik heb 'ne helm op en ben heel voorzichtig...

allez, ik ga maar eens terug aan ons zwembad liggen, want 't is bijna regenuurtje, dus er nog effe van profiteren... (ahja, ik denk trouwens dat er een sprinkhanenplaag is uitgebroken, vanmorgen lag de hele gang bij ons bezaaid met dooie en levende sprinkhanen en/of krekels (groene en bruinachtige in ieder geval met en zonder vleugels), zelfs in de douche zaten twee reuze-exemplaren. en ik kreeg ze niet doorgespoeld, dus heb ze handmatig moeten verwijderen... Wat een heldendaad, al zeg ik het zelf...

tot na 't weekend en geef er allemaal een lap op vanavond!

Nadia

Werken, werken, werken...

Voor diegenen die nog steeds denken dat hier alleen gefeest wordt, een foto'ke van Nadia in haar werktenue. Is ze niet beeldig? En wat mijn werk betreft, oké, dat is heel wat minder. Maar ik ben wel al de contacten aan het leggen om in september aan de slag te gaan. Voor zij die het nog niet weten, ik vertrek nu vrijdagavond voor 2 maanden naar Belgie om Erwin, mijn opvolger bij de P-magazine voor te bereiden op wat in Belgenland voor velen de fijnste job denkbaar is;-)

Maar vanaf september zit ik terug bij mijn vrouwke in Cambodia en ga ik voor Handicap International hun beeldarchief wat organiseren en mij bezig houden met het maken van een foto-reeks over hun werking,... Dit allemaal onder leiding van Carla, die daar het informatie-centrum bestiert.

De ideale manier dus om mij wat in te werken terwijl we Khmer leren. Zodat ik daarna het hele land kan rondtrekken om het volledige Cambodia foto-verhaal te brengen (pfff, misschien toch ook weer niet te hard willen werken).

PS: Daan, wat 'the red piano' betreft heb je helemaal gelijk!

Groeten,

Stef

Verslag van vorig weekend - BBQ bij Carla en andere beestenverhalen.

De meeste uit Grimbergen kennen misschien nog wel Carla Chabert, dat blond meisje met haar "witte bottekes" dat enkele jaren geleden spoorloos verdween en door niemand meer is terug gezien sinds. Wel, zij zit dus ook in Siem Reap, waar wij zitten. En aangezien het weerzien hartelijk was, had ze ons en de andere Vlamingen hier uitgenodigd voor een BBQ in haar appartementje. De andere Vlamingen, dat zijn dus Carla zelf natuurlijk, Veerle (ook al van gehoord zeker), Mikis & Marijke (die gisteren vertrokken zijn voor 3 weken Indonesie voor ze naar Antwerpen terug trekken), Walter (ook ne nieuw gearriveerde hier, zoals wij) en Geert van de Red Piano (die er niet bij was wegens voor 3 maanden terug naar Belgie). Nen BBQ hier is trouwens niet zoals in Belgie, daar ga je naar de Colruyt of den Delhaize en pakt enkele schotelkes met BBQ-mix en klaar is Kees. Nee, hier ga je rauwe scampi's halen op de markt, ga je een beetje verder ongekuiste inktvissen (met dank aan Veerle voor het kuisen daarvan;-) kopen, kippenbillen van een grote hoop, ander vlees die naam waardig dat je ook nog op een BBQ kan leggen, daar moet je bvb niet op hopen,..

Soit, door het kuisen tussendoor van alles hebben we ruim tijd gehad om te tetteren en te drinken, dus t was een zeer gezellige boel (zie ook de foto's!). En daarna, tsja het was weekend, gingen we nog even naar Bar street gaan. Vlug eerst onze rugzak bij Veerle thuis gaan zetten, die we dan de dag erna gingen komen halen aangezien we Walter gingen helpen verhuizen. En dan de stommiteit gemaakt om in het donker bij Veerle de keuken in te lopen. Waar ik plots iets voelde onder mijn voet, het licht aangedaan om te zien wat het was... En dan verschieten, ik was gewoon op een schorpioen van een 6-tal centimeters gaan staan! Het venijn was niet eens dood, maar had gelukkig niet de kans gekregen om te steken. Vanaf dan maar beter uitkijken (heb de dag erna trouwens nog een gevonden in Veerle's keuken, ik begin blijkbaar al een instinct te krijgen voor schorpioenen). Erna is het nog zeer leuk geworden in de diverse bars, de Vlamingen hebben weer een gat in de nacht gedanst en daarna als een blok in slaap gevallen.

Et voila, au prochain!

Stef

afscheidsparty @ Mikis - 23 juni: the pics!

Of toch alleszins een paar... klik hier voor meer...

goe feestje, goeie muziek, zo mogen er nog meer komen. Maar wacht maar tot onze housewarming!

Huizenjacht, but not as you know it.

Oké, we hebben onze immo-strategie volledig omgesmeten. Aangezien de Khmer niet schijnen door te hebben wat voor huis we zoeken (of niet willen doorhebben), hebben we het geweer van schouder veranderd. Vanaf nu vragen we gewoon aan de expats die we tegenkomen of zij niemand kennen van wie het huis binnenkort vrijkomt. Gisterenavond dus gaan eten in Abaccus, verzamelplaats van de Frans(talig)e expats in Siem reap. En daarna aan de bar beginnen praten (met voor Nadia wat wijn en –hoort goe Jukske- voor mij wat pastiskes) met Renaud, de eigenaar. “Och tuurlijk”, zegt hij – in het Frans dan wel;-)- “je moet eens horen bij Vitorio, een 65-jarige Italiaan. Leuk huisje blijkbaar, goed gelegen,…”. Alleen moeten we hem eerst nog te pakken krijgen, want met die telefoonmaatschappijen hier is dat allemaal niet evident. Dus dat blijven we proberen.
En vandaag, terwijl Nadia hard labeur leverde ben ik naar een vernissage geweest in Hotel de la Paix, een van de meest luxueuze en toch stijlvolle hotels hier. Wat gaan netwerken, samen met Carla Chabert. Resultaat: een uitnodiging voor een feestje op vrijdagavond en mogelijk een huisje. Dat gaan we zaterdag bekijken. En zo blijf ik ook wat bezig.
Iets anders. Aangezien een hotelkamer niet voorzien is op kleren voor twee jaar, zijn we dus ook al op zoek naar een leuk kastje. Met dat kastje loopt het echter nog niet zo vlot, Ikea vind je hier niet en de kant en klare Khmer meubelen zijn veel te opzichtig. Dus dat wordt laten maken, alleen, dan moet je nog wel uitgelegd krijgen wat je juist wil.
Soit, wegens grote honger gaan we nu eten, dus het vervolg is voor een andere keer!

Groeten,
Stef

PS: Effe nog vermelden dat de Jean inderdaad een van de eerste van de maten was die een reactie heeft gepost (en nu allemaal gaan kijken naar die keuken bij Lien en Van Hulle;-)

belangrijke rechtzetting!

Even een belangrijke mededeling voor m'n broer en andere dromers: hier wordt wel degelijk gewerkt... Afin, toch door de helft van ons...
Gisteren en vandaag op veldbezoek geweest in Kampong Cham, op 4 uur rijden van hier (o.a. naar een pilootschooltje en een lerarenopleiding die we daar ook ondersteunen), en deze namiddag heeft Mikis mij proberen inwijden in de geheimen der budgetten en boekhouding van m'n project... pff, ga nog wat overuren mogen kloppen de komende maanden om mij in te werken. Maar aangezien m'n ventje me volgende week in de steek gaat laten heb ik daar alle tijd voor ;-)
Vandaag m'n eerste motorijles achter de rug, ik vrees dat de hele nachtmerrie zoals bij de autorijlessen zich gaat herhalen... Amai, wat heb ik al spijt dat we dat ding gekocht hebben... maar ja, de vrijheid lonkt, dus zal maar even op m'n tanden bijten zeker?
Afin het zullen nog harde werkedagen worden en echt spannende foto's hebben we nog niet getrokken (de laptop is nog niet overgedragen naar mij, vanaf volgende week zal ik foto's van m'n bureau doorsturen, kwestie van toch een beetje bewijsmateriaal te leveren...)
Ondertussen heeft stef hier naast mij al een passionfruitcheesetaartje voor zich staan, en ik denk dat ik me moet haasten om er een hapje van mee te pikken...
dikke kus, Nadia

Een specialleke voor Patrick V!

Eerste les: hoe laat ik een reactie achter op de blogspot van Stef & Nadia (Misschien ook handig voor de maten van Grimbergen die of te veel werken of hunne weg nog niet gevonden hebben).

Je klikt gewoon onder de Blog-post (ofte onze tekst) op reacties. Daar kan je de reacties lezen die mensen al op die post hebben achtergelaten én daar kan je ook een nieuwe reacties aanmaken en uploaden. (Waar die Chinese tekens vandaan komen snap ik niet echt hoor PV, maar, ge zijt wel de eerste van de redactie die iets laat horen.

Daarnaast komen hier de beloofde eerste foto's van ons hotelleke.

En daarna laat ik de blog aan Nadia want ze heeft haar broertje iets duidelijk te maken.

Groeten en tot de volgende,

Stef

Grimbergen Rulezzz!

Jawel, na verzameld Limburg en een eervolle vermelding voor Daan Vens (wat was jouw blogadres ook alweer?) die nipt vierde eindigde in de reactie-race, is Grimbergen nu aan de beurt. Er is trouwens een zeer simpele reden voor die technologische voorsprong voor Limburg: aangezien er in die provincie niets gebeurt, moeten ze hun venster op de wereld dan maar op het world wide web gaan zoeken;-)
Maar ondertussen heeft dus ook mijn familie de weg gevonden, nu de rest nog...
Nadia is twee daagskes weg op scholenbezoek op het platteland en er was geen plek meer voor mij in de jeep, dus ben ik nu aan het doen wat iedere goeie huisvrouw moet doen: de was wegbrengen naar de laundry, een boodschappenmandje voor de brommer zoeken en dan lekker gaan eten en aan het zwembad gaan liggen met een pintje.
Dat hadden we trouwens nog niet verteld, we zijn zondagavond uitgetrokken bij Veerle en ingetrokken in een zeer mooi hotelleke met zwembad dat de volgende twee maanden Nadia (en ook nog effe voor mij) haar huis zal worden.
T was wel een beetje ne zware verhuis, aangezien we de zaterdagnacht ons eerste (en blijkbaar ook een van de betere als je de rest mag geloven) expat-feestje hebben gehad. De Belgen hebben het feest in gang geschoten, draaiende gehouden (ook letterlijk, naast DJ Mikis(BEL) waren er ook fantastische momenten bij DJ Bettini(BEL)) en afgesloten om half zes s morgens.
Wel met de te verwachten enorme kater tot gevolg.
Oke, de rest van het verhaal volgt later, nu eerst de inwendige mens gaan versterken met rijst of noedels. Gisteren trouwens ook nog zalig Indisch gaan eten, ja, ik heb de frieten van t Falconplein nog niet gemist!

Stef

Amok in Cambodja

Ondertussen hebben we een leuk WIFI-plekje gevonden, de 'Singing Tree', leuk en lekker restaurantje met een heerlijke tuin, en net een overheerlijke zaterdagbrunch achter de kiezen, met veel fruit...

De huizenzoektocht gaat nog steeds voort... We hebben al een voorlopige oplossing in petto voor 't geval dat we ons droomhuis niet vinden voordat Stef terug naar België moet. Blijbaar is er een leuk hotelletje (met zwembad ;-) ) vlakbij de College waar ik werk, waar ik me misschien ga settelen totdat we ons huisje gevonden hebben...

Gisterenavond het 'nachtleven' in ons dorp gaan uittesten, gewoon in een heel trendy cafeetje beland met goeie cocktails samen met Carla (uit Grimbergen), Mikis en Marijke. Maar om 1u lagen we al flink in ons bedje, wegens jetleg die nog wat op ons weegt.

De 2 werkdagen zijn redelijk rustig verlopen, Mikis heeft zelf nog veel werk en laat me altijd wel wat vroeger vertrekken ;-) Gisteren onze eerste fieldvisit gedaan, naar één van onze pilootschooltjes waar de leerkrachten met computer gaan werken... Het schooltje had speciaal een generator aangeschaft voor de stroom, want die is in de verste verte niet te bespeuren. De school lag immers in een floating village op het Tonle Sap meer (de school drijft dus ook...).

Ondertussen vragen jullie je ongetwijfeld af of wij nu echt zo'n amokmakers zijn... awel, we zijn vooral amokboefers... Amok is immers het nationale gerecht hier, meestal met vis. Den deze hier heeft stef gisteren gegeten in ons stamrestaurantje 'Singing tree', behoorlijk spicy deze keer...

En wie heeft er nu een pint verdient? De eer gaat uiteraard weeral naar een Limburgse, nl. ons Hilde, met een neuslengte voorsprong op ons Caroline, ook al uit Limburg, en op de derde plaats ons Nele, geloof het of niet, zo limburgs als 't maar kan zijn ;-) En wie durft nu nog beweren dat Limburgers achterlijk zijn?? Heb nog geen enkele grimbergenaar een reactie zien achterlaten (of hebben ze de weg naar onze blog niet eens gevonden?)

Sebiet gaan we hier de omgeving wat verkennen met onze dream (stef heeft 't contact laten aanstaan vannacht, dus batterijen wat opladen door rond te toeren) Vanavond afscheidsparty in de mega-openvilla van Mikis en Marijke (en Mikis is DJ, dus dat wordt shaken geblazen). Dadelijk misschien toch maar eens een zwembad opzoeken, want 't is weer ondraaglijk plakkerig heet vandaag...

Nadia